بررسي عوامل مديريتي موثر بر عملكرد فرماندهان سپاه در دفاع مقدس

پژوهش حاضر به بررسي عوامل مديريتي مؤثر بر عملكرد چهار تن از سرداران دفاع مقدس (شهيدان خرازي، زين‌الدين، همت و باكري) در فاصله زماني 65-1360 پرداخته است. براي شناسايي اين عوامل و ميزان تأثير هر كدام، طرح تحقيق به تبيين 6 عامل مديريتي در قالب فرضيات تحقيق پرداخته است كه اين عوامل عبارتند از: سبك مديريتي بر مبناي پيش فرض‌هاي X ،Y و Z - اصل «پيشتازي و پيشقدمي» - اصل «اشتراك فرهنگي» - اصل «ويژگي‌هاي فردي». جامعه آماري در اين طرح كليه فرماندهان لشكرهاي 14،17، 27 و 31 نيروي زميني سپاه هستند كه از بين آن‌ها تعداد 130 نفر به‌ عنوان نمونه، انتخاب شده‌اند. ابزار اندازه‌گيري، پرسشنامه‌اي است كه اعتبار آن براساس آلفاي كرونباخ، برابر 0/79 بوده است. پس از تجزيه و تحليل، نتايج نشان داد كه: فرماندهان مورد مطالعه از عوامل مديريتي بيش از سطح متوسط استفاده مي‌كرده‌اند. به عبارت دبگر تأثير عوامل شش گانه مديريتي تأببد گردبد اما ابن تأثبر يكسان نبوده، به‌ طوري‌كه ميزان تأثير عوامل مذكور از بيش‌ترين به كم‌ترين عبارتند از : اصل «پيشتازي و پيشقدمي»، «سبك Z» ،«سبك Y»،«ويژگي‌هاي فردي»،«اشتراك فرهنگي»و «سبك X».