ساختار و كاركرد در معماري آييني مازندران، مطالعه موردي سقانفارهاي فريدونكنار

هدف پژوهش حاضر كه داده هاي آن بر اساس مطالعات اسنادي، بررسي هاي ميداني باستان شناختي و مصاحبه گردآوري شده، بررسي ساختار و كاركرد سقانفارها در مازندران است. سقانفار بنايي است چوبي و دوطبقه كه بيش تر در بخش مركزي مازندران و به نام حضرت ابوالفضل(ع) بنا شده است. در اين پژوهش، 6 نمونه سقانفار موجود در فريدونكنار بررسي شده است كه تمامي آن ها به دوران قاجار و بازه زماني 1311 تا 1326 ه.ق. تعلق دارد. پژوه ش حاضر از نوع توصيفي - تحليلي است. نگارندگان پس از معرفي داده ها، با روش تحليل نظري و كمي به تفسير داده ها پرداخته اند. نتايج پژوهش حاكي از وجود بياني نمادين در ساختار و تزيين سقانفارهاست. از منظر اجتماعي، كاربران بنا جوانان هستند. برافراشتگي بنا داراي نسبتي نمادين با سن كاربران و صاحب واقعي بنا يعني حضرت ابوالفضل (ع) است. نقوش مذهبي و ملي نشانه تاثير انگيزه هاي شيعي و جنبه هاي پهلواني و اسطوره اي ايراني در ساخت سقانفار است. نقش مايه هاي بنا، نمادهايي از زندگي اجتماعي، اقتصاد معيشتي، نگرش هاي آييني و هويت ملي مردمان منطقه است. هنرمند با كنار هم قرار دادن ماهرانه اين نقوش، قصد انتقال نمادين پيام هاي ملي و مذهبي به مخاطبان عام را داشته و اين چيدمان، تنيدگي فرهنگ ملي و نگرش هاي مذهبي مردمان منطقه را نشان مي دهد.