مقايسه مباني فلسفي علم ديني و علم طبيعت‌گرايانه

در اين مقاله ابتدا نشان مي‌دهيم كه در مقام پردازش، انتخاب و بررسي نظريه‌هاي علمي‌، دانشمندان تحت تأثير جهان‌بيني خود عمل مي‌كنند و اين تأثير هم در بعد نظري يعني در شكل‌گيري و تنظيم نظريه و هم در بعد عملي يعني در كاربرد نظريه در ايجاد فناوري و يا كاربرد آن در شكل‌دهي نظام فكري فرد و جامعه، بروز و ظهور دارد. در قدم بعدي به رابطه­ ي دو جهان‌بيني اصلي رقيب‌، يعني جهان‌بيني طبيعت‌گرايانه و جهان‌بيني ديني (جهان‌بيني توحيدي) با علم مي‌پردازيم. در اين بخش با تأكيد بر آراي پلانتينگا و گلشني، نشان داده خواهد شد كه هم از نظر قدرت تأييد و توجيه نمودن نظريه‌هاي علمي‌ و هم از نظر تأييد شدن توسط داده‌هاي علمي‌، جهان‌بيني ديني بر جهان‌بيني طبيعت‌گرايانه برتري دارد. مآلا به اين نتيجه خواهيم رسيد كه علم ديني نه تنها ممكن است بلكه تلاش در راستاي ايجاد و پيش‌برد آن تلاشي معقول است.