درآمدي بر نظريه‌ مديريت تحول در علوم انساني (با تاكيد بر نقش محوري عوامل جامعه‌شناختي)

توليد علم، فرايند شكل‌گيري و توسعه مرزهاي دانش و نيز چگونگي تغيير و تحولات علمي از مسائلي است كه مورد توجه انديشمندان و فلاسفه علم بوده و ديدگاه‌هايي نيز در اين‌باره ارائه شده است. اگر چه مي‌توان گفت كه امكانِ توسعه، پيشرفت و حتي دگرگوني علم مورد توافقي همگاني است، اما در اينكه اين پيشرفت و تحول مديريت‌‌پذير است يا خير، بحث و گفتگو وجود دارد. نوشتار حاضر تلاش مي‌كند با نگاهي اجمالي به نظريات پيشرفت علم در ادبيات موجود، با رويكردي قياسي ـ استقرايي و با استفاده از روش‌هاي فراتحليل، نظريه مديريت تحول در علوم انساني را تبيين كند. در اين نظريه چهارچوب كلان، عناصر كليدي و مؤثر در تحول علوم انساني احصاء و با اولويت‌سنجي و وزن‌دهي هر كدام، چگونگي ترابط و تأثير و تأثر آنها بر يكديگر در راستاي تحول در علوم انساني بررسي مي‌شود. عوامل جامعه‌شناختي، يعني نهادهاي سياست، اقتصاد، تعليم و تربيت و رسانه در سپهر ارزش‌هاي ديني و اصول عقلاني مهم‌ترين عوامل تأثيرگذار در مديريت تحول علوم انساني به شمار مي‌آيند.