فراتحليل مشاركت سياسي دانشجويان ايراني: مطالعه اثربخشي عوامل تبيين كننده عيني، انگيزشي ذهني، فرهنگي - اجتماعي و نهادي

مشاركت سياسي بخشي از رفتار اجتماعي محسوب مي‌شود و يكي از اركان و شاخص‌هاي عمده توسعه سياسي به شمار مي‌رود و رابطه تنگاتنگي با مقبوليت نظام‌هاي سياسي دارد. مطالعه حاضر كه به بررسي مشاركت سياسي دانشجويان مي‌پردازد، با روش فراتحليل انجام گرفته است. همچنين نظريه‌هاي سلسله‌مراتب مشاركت سياسي راش و ميلبراث و نظريه‌هاي مشاركت سياسي هانتينگتون و وربا مورد مداقه واقع شده است. يافته‌هاي مطالعه نشان مي‌دهد كه ميزان مشاركت سياسي دانشجويان نسبت به مشاركت سياسي كل جامعه بيشتر است، بااين‌حال، بيشتر دانشجويان در سطوح پايين سلسله‌مراتب مشاركت سياسي يعني شركت در انتخابات و پيگيري اخبار سياسي فعال هستند و تنها درصد كمي از دانشجويان مشاركت سياسي فعالانه دارند. مشاركت سياسي دانشجويان تحت تأثير عوامل تبيين‌كننده عيني، انگيزشي-ذهني، فرهنگي-اجتماعي و همچنين عوامل نهادي است؛ به‌طوري‌كه مردان بيش از زنان در سياست مشاركت مي‌كنند؛ پايگاه اجتماعي-اقتصادي خانواده و محل سكونت دانشجويان تأثيري بر ميزان مشاركت سياسي دانشجويان ندارد؛ كنشگراني كه به نهادهاي سياسي اعتماد دارند مشاركت سياسي بيشتري دارند؛ افزايش بيگانگي سياسي از ميزان مشاركت سياسي مي‌كاهد؛ بااين‌حال آموزش سياسي منجر به افزايش آگاهي و كنش سياسي مي‌شود؛ قوميت دانشجويان بر ميزان مشاركت سياسي آنها تأثير مي‌گذارد، همچنين دانشجويان با تعلقات ديني بالا، مشاركت و كنش سياسي بيشتري دارند؛ خانواده، فضاي آموزشي، عضويت در تشكل دانشجويي، و دانشگاه محل تحصيل نقش مهمي در جامعه‌پذيري سياسي و مشاركت سياسي دانشجويان دارد؛ تأثير رسانه‌هاي جمعي (تلويزيون) بر مشاركت سياسي خيلي ضعيف است؛ و استفاده علمي و خبري از رسانه‌هاي ديجيتال بر مشاركت سياسي دانشجويان اثرگذار است.