امامت در انديشه اهل نظر با مروري بر روايات

هرچند فرقه هاي اسلامي در اصل مسئله نبوت، چندان اختلافي با يكديگر ندارند، در موضوع امامت، اختلاف آن ها گسترده است. برخي به طور كلي امامت را انكار كرده اند، ولي بيشترشان نيز ضرورت آن را پذيرفته اند. اينان بر دو دسته اند: گروهي نصب امام را بر خدا واجب ندانسته اند از همين رو، ضرورتي نمي بينند كه او معصوم و از هر جهت كامل باشد. شيعيان معتقدند امام بايد معصوم و منصوب از طرف خدا باشد. در اين نوشتار، با آراي فرهيختگاني همچون ابن سينا، سهروردي، صدرالمتالهين، ابن عربي، مولوي، سيد حيدر آملي و امام فخر رازي آشنا مي شويم. وي مي گويد شيعه اماميه، قطب عالم امكان را ـ [كه] صوفيه ضرورت وجود او را در هر عصري لازم شمرده اند . امام معصوم و صاحب الزمان و غايب و منشا معجزه ها و خارق عادت ها مي شمارند و حق با آن هاست. پايان بخش اين نوشتار، مروري است بر روايت هايي كه الهام بخش اين فرهيختگان در اعتقادشان در مسئله امامت بوده است