تاملي در «مكتب در فرايند تكامل»

توجه به سير تاريخي انديشه هاي فكري ـ عقيدتي، بسيار ضرورت دارد. در اين ميان، كم توجهي يا بي توجهي به سير تاريخي انديشه هاي شيعي و نيز در دست رس نبودن برخي از مهم ترين آثار كلامي متكلمان مذهب تشيع در سده هاي دوم، اوايل قرن چهارم ـ از هشام بن حكم (179ق) تا ابوسهل نوبختي (311 ق) و ابن قبه رازي (پس از 319ق)، داوري در اين باره را مشكل ساخته است. همچنين اين عامل، سبب كج فهمي ها و برداشت ها و حتي انتساب هاي نادرست برخي آرا به شخصيت ها يا مكتب هاي فكري شده است. هر چند عنايت امامان شيعه? در ارائه نظريه و سپس تلاش محدثان و متكلمان ارجمند به ويژه در قرن سوم و چهارم در حراست، ضبط و گردآوري آن ميراث گران سنگ، مباني فكري ـ نظري تشيع به ويژه در بحث «امامت» را به نسل هاي بعدي رسانده است. با بررسي سندي، تحليل محتوايي، تبيين شرايط و موقعيت تاريخي و جغرافيايي، مي توان در اثبات عقايد حق شيعيان امامي و نيز نقد و رد باورهاي انحرافي آن به داوري نشست