ملاك‌شناسي احكام معاملات و آثار آن در فقه اماميه

اصطلاح ملاك و واژه‌هاي مشابه آن در فقه اماميه به ويژه در ابواب معاملي آن، كاربرد زيادي دارد. «ملاك حكم» امري است كه حكم دائرمدار آن است؛ امري كه شاخص تحقق موضوع و يا شاخص غايت حكم است و فقيه با استنباط آن شاخص مي‌تواند موضوع حكم را نسبت به موضوع ظاهري دليل، موسع و يا مضيق بيابد. در اين مقاله با روش توصيفي ـ تحليلي و با استفاده از گردآوري اطلاعات از كتب فقهي ـ اصولي، به بررسي نتيجۀ استقراي كاربرد ملاك و اصطلاحات مشابه در فقه معاملات اماميه پرداخته شده و با استفاده از تحليل آراي فقهي اثبات شده است كه فقهاي اماميه با ملاك‌شناسي احكام معاملي، به توسعه يا تضييق حكم مورد استنباط نائل شده‌اند.