روانشناسي اجتماعي و بسيج ملي

تداوم حيات جوامع انساني درگرو مجموعه ­اي از نيازهاي مادي و معنوي است كه تأمين آن‌ها نيازمند توانايي سازمان‌ دهي، كنترل و بهره‌برداري از منابع محدود مادي و ذخاير پيچيده معنوي به‌ويژه در شرايط بحراني بوده و اين مهم متأثر از عواملي همچون شخصيت فردي و اجتماعي و ساختار نظام سياسي و ماهيت نقش و تعامل افراد بوده و از جامعه‌اي به جامعه ديگر متفاوت است. مشخص نبودن نقش مؤلفه‌هاي روانشناسي اجتماعي در بسيج ملي مسئله اين تحقيق بوده و هدف آن بررسي نقش اين مؤلفه ها بر بسيج ملي است. سؤالات تحقيق "چيستي مؤلفه ­هاي روانشناسي اجتماعي مؤثر بر بسيج ملي؟ ميزان رابطه آن‌ها با اين امر؟ و چيستي و چرايي وجوه تمايز قابليت بسيج ملي در نظام مقدس جمهوري اسلامي ايران با ساير نظام‌هاي سياسي؟" بوده است. دو فرضيه تحقيق عبارت‌اند از: بين مؤلفه‌هاي روانشناسي اجتماعي نظام‌هاي سياسي و قابليت بسيج ملي آن‌ها رابطه معني ­داري وجود دارد؛ و: نظام سياسي ولايي مبتني بر جهان‌بيني الهي در مقايسه با نظام سياسي برگرفته از جهان‌بيني غير الهي از توان بالقوه بيشتري در شكل‌دهي فرايند بسيج ملي برخوردار است. اين تحقيق از نوع كاربردي و توسعه ­اي بوده و به روش آميخته تبييني تعقيبي متوالي انجام شده است. براي آزمون فرضيه­ اول از آزمون خي دو و فرضيه دوم تفسير استفاده شده است. نتايج تحقيق بيانگر وجود رابطه معنا دار بين مؤلفه‌هاي روانشناسي اجتماعي نظام‌هاي سياسي و قابليت بسيج ملي آن‌ها بوده كه نظام سياسي ولايي مبتني بر جهان بيني الهي از توان بالقوه بيشتري در شكل دهي بسيج ملي برخوردار است.