بررسي اثربخشى درمان شناختى رفتارى بر احساس گناه و نشخوار - فكرى دانشجويان افسرده

هدف: هدف اين پژوهش، بررسى اثربخشى درمان شناختى رفتارى بر احساس گناه و نشخوار فكرى دانشجويان - افسرده بود. روش: پژوهش حاضر به روش آزمايشى با دو گروه آزمايش و كنترل با 40 نفر از دانشجويان افسردهاي كه به مركز مشاوره رجوع كردند انجام شد. تشخيص توسط روانپزشك انجام شد و مبتلايان به صورت گمارش تصادفى در دو گروه آزمايش و كنترل جاى گرفتند. كساني كه در آزمون افسردگى بك نمرات بالاتر از 20 داشتند وارد پژوهش شدند و از پرسشنامة احساس گناه شوم رو پرسشنامة نشخوار فكرى نول نو همكاران، براى بررسى شدت علايم و به دست آمدن خط پايه استفاده شد. متغيّر مستقل (درمان شناختى رفتارى) طى 12 جلسه بر گروه آزمايش - ارائه شد و مجدد هر سه پرسشنامه از هر دو گروه آزمايش و كنترل گرفته و ميانگين و انحراف استانداردها مقايسه و تحليل شد. يافته ها: يافته ها نشان داد نمرات دانشجويان در گروه آزمايشى در هر سه پرسشنامه(افسردگى بك، احساس گناه، نشخوار فكرى) كاهش معنادار داشته است. نتيجه گيرى: روان درمانى به روش شناختى رفتارى بر - كاهش علايم احساس گناه و نشخوار فكرى مبتلايان به افسردگى مفيد و اثربخش است