واكاوي انتقادي نظام آموزش عالي با تمركز بر امنيت ملي ايران

هدف: هدف از انجام اين پژوهش آن بود كه با تمركز بر رويكرد سيستمي و نيز تئوري هاي نرم افزاري امنيت، چالش هاي مختلف نظام آموزش عالي ايران و تأثير آنها بر امنيت ملي و آسيب پذيري هاي امنيتي ايران بررسي و تحليل شوند. روش: اين پژوهش با روش تبييني علّي و تحليلي انجام شده است. يافت هها: آموزش عالي در ايران كنوني با چالش هاي مهمي همچون: گسترش بي رويۀ كمي در غياب توجه مكفي به كيفيت، گسستگي نسبي دانشگاه از جامعه و نيازهاي آن، چيرگي ساختار بر عامليت يا كنشگران فردي، رسوخ پذيري از ناحيۀ جريانات سياسي و مناسبات قدرت بنياد و عدم وجود زيرساختهاي مكفي مالي و تجهيزاتي مواجه بوده است. اين چالشها باعث شده اند كه انتظارات از آموزش عالي در شكل مطلوب، برآورده نشوند. لذا استمرار اين وضعيت، بر اقتدار و امنيت ملي، آسيب خواهد زد. نتيجه گيري: آموزش عالي و دانشگاهها يكي از مهم ترين بنيانهاي اقتدار ملي و امنيت ملي اند، لذا در اين راستا بايستي از تمام ظرفيت هاي علمي و پژوهشي دانشگاهها استفاده شود. اقتدار ملي و امنيت ملي صرفاً با ابعاد شعاري، نمادين و تبليغاتي حاصل نمي شود، بلكه نيازمند بسترسازي جدي سياسي، فرهنگي، اجتماعي، علمي و انگيزشي و برداشتن گامهاي جدي و مستمر براي توسعۀ دانش و دانشگاههاست.