نقد روش شناسي عرفاني مكتب حلقه

هدف: مسئلۀ اصلي اين تحقيق، استخراج مباني عرفاني مكتب حلقه(عرفان كيهاني) اعم از عرفان نظري و عملي و مقايسۀ آن با موازين علم عرفان، به ويژه عرفان اسلامي بود. روش: روش تحقيق، اسنادي - تحليلي است. با مراجعه به متون موجود، مباني عرفاني اين مكتب اصطياد و با ملاكهاي سنجش عرفاني كه از آراي عرفا و محققان علم عرفان استخراج شده، مقايسه مي شود. يافته ها: سنجش مباني عرفاني اين مكتب با مباني علم عرفان (به ويژه عرفان اصيل اسلامي)، ضعف مباني عرفان حلقه را آشكار ساخت. نتيجه گيري: مدعيات عرفاني مكتب حلقه با سه ملاك بنيادين علم عرفان؛ يعني تواتر، عقل و دين، ناسازگار است. در عرفان عملي، فقدان رياضت و سلوك و در بخش عرفان نظري، ضعف تحليل مسئلۀ فقر و وحدت شخصي آشكار است