پاسخ آيريزين، انسولين و نسبت توده احشايي به عضلات بدن زنان چاق غيرفعال به هشت هفته تمرينات استقامتي و تركيبي

RESPONSE OF IRISIN, INSULIN and THE VISCERAL FAT TO MUSCLE MASS RATIO OF SEDENTARY OBESE WOMEN TO 8 WEEKS OF ENDURANCE and CONCURRENT TRAINING

پيش‌زمينه و هدف:: امروزه در بسياري از كشورها شيوع چاقي و ديابت نوع 2 به‌شدت افزايش يافته است و شيوع چاقي در بين زنان بيشتر از مردان مي‌باشد. در همين راستا، اخيراً فرآورده‌اي جديد از سوي عضلات و بافت چربي به نام آيريزين توجه محققان را به خود جلب كرده است. لذا در اين مطالعه سعي شده، به ارتباط آيريزين و چاقي درنتيجه فعاليت بدني پرداخته شود. مواد و روش‌ كار: اين مطالعه نيمه تجربي از 21 زن چاق (ميانگين سني 3 ±37 سال، ميانگين قدي 0/03 ± 1/55 متر و ميانگين شاخص توده بدني 5 ± 34) تشكيل شد كه به‌طور تصادفي در گروه‌هاي تمريني (10 نفر استقامتي و 11 نفر تركيبي) به مدت هشت هفته، سه جلسه در هفته، به مدت 40 الي 45 دقيقه به فعاليت پرداختند. آيريزين، گلوكز ناشتا، انسولين، مقاومت انسوليني و نسبت توده احشايي به عضلات بدن در آزمودني‌ها موردبررسي قرار گرفت. داده‌ها با استفاده از روش آماري آنواي دوراهه ارزيابي شدند. يافته‌ها: پس از 8 هفته تمرين، اختلاف معني‌داري در گلوكز ناشتا، انسولين، HOMA-IR و آيريزين در بين گروه‌ها مشاهده نشد (P>0.05). اما آيريزين در هر دو گروه تمريني كاهش معناداري داشت (P<0.05) بحث و نتيجه‌گيري: در پايان دوره هشت‌هفته‌اي در هر دو گروه آيريزين كاهش معناداري داشت كه مي‌تواند تأييدكننده فرضيه‌ي نقش حمايتي و جبراني آيريزين در افراد چاق به‌منظور پيشگيري از عوارض جانبي چاقي باشد.

Background & Aims: Nowadays, in many developed and developing countries, the prevalence of obesity and type 2 diabetes has increased. The prevalence of obesity among women may be higher than in men. Recently a new product from muscle and adipose tissue known as irisin has attracted the attention of researchers. Therefore, the aim of this study was to investigate the association between irisin and obesity follow of physical activity. Materials & Methods: In this study 21 obese women (medium age: 37.99 ± 3.7 year, height: 1.55 ± 0.03 meter, BMI: 34±5 kg/m2) participated in the study. They were randomly assigned to exercise groups (endurance (n: 10) and concurrent (n: 11)) for eight weeks, three sessions per week for 40 to 45 minutes. Irisin, fasting glucose, insulin, insulin resistance, and visceral mass ratio to body muscle were measured. The data were analyzed using two way ANOVA. Results: After 8 weeks exercise training in both groups, irisin decreased significantly (P<0.05), but we did not find significant differences in fasting glucose, insulin, HOMA-IR and irisin between the groups (P>0.05). Conclusion: Finally, there were no differences between groups of training. It can be hypothesis that the increase of irisin in obese people is one of the preventing ways against obesity's side effects.