بررسي تاثير عوامل فردي و محيطي بر تشخيص فرصت‌هاي كارآفريني: نقش تعديلي محيط كارآفريني

در سال‌هاي اخير يكي از مهم‌ترين مباحث تحقيق در حوزه كارآفريني، تشخيص فرصت مي‌باشد. اين تحقيق سعي دارد تا با تلفيق هر دو گروه عوامل فردي و محيطي در يك الگوي تحقيق، نقش تعديلي محيط كارآفريني بر روابط بين خلاقيت، تجربه كارآفريني و الگوي نقش كارآفريني را بررسي نمايد. داده‌هاي پژوهش از طريق پرسشنامه از نمونه‌اي متشكل از 300 دانشجوي كشاورزي در چهار دانشگاه دولتي در غرب كشور جمع‌آوري شد. نتايج حاصل از مدل‌يابي معادلات ساختاري نشان داد كه هر سه متغير فردي با تشخيص فرصت رابطه معني‌داري دارند اما قوي‌ترين رابطه بين خلاقيت و تشخيص فرصت وجود داشت. همچنين، نتايج حاصل از تحليل رگرسيون چندگانه تعديل شده نشان داد كه خلاقيت در محيط مناسب كارآفريني رابطه قوي‌تري با توانايي تشخيص فرصت دانشجويان دارد. اين تحقيق هم به ادبيات تشخيص فرصت و هم به نظريه‌هاي محيط نهادي و ويژگي‌هاي شخيصتي از طريق نشان دادن نقش تعديلي محيط كارآفريني بر رابطه بين خلاقيت و تشخيص فرصت كمك مي­ كند.