بررسي نقش سبكهاي تفكر در نگرش و رفتار محيط زيستي دانش‌آموزان دبيرستاني

بحرانهاي محيط زيستي ايران يكي از شديدترين بحرانهاي محيط زيستي در جهان شناخته‌شده است. بخش اساسي اين بحرانها به سبب نبود آگاهي هاي لازم دربارۀ حفاظت از محيط زيست و ارتباط انسان با طبيعت است كه در واقع نوعي مشكل فرهنگي به شمار مي آيد. از اين رو نيازمند عزم ملي و بين‌المللي براي فرهنگ­ سازي دربارۀ حفاظت از محيط‌زيست در ميان اقشار گوناگون جامعه، به‌­ويژه دانش‌آموزان هستيم. پژوهش حاضر به منظور تعيين رابطۀ سبك هاي تفكر با نگرش و رفتار محيط زيستي بر اساس تفاوت در جنسيت انجام شده است. جامعه آماري اين پژوهش تمام دبيرستانهاي شهر تهران در سال 94-1393 است. حجم نمونه با استفاده از فرمول كوكران 375 نفر بوده كه از ميان دانش‌آموزان دبيرستاني شهر تهران به روش تصادفي انتخاب شده است. شركت‌كنندگان پرسشنامه سبكهاي تفكر استرنبرگ – واگنر و پرسشنامۀ محقق‌ساخته نگرش و رفتار زيست محيطي را پاسخ داده اند. داده‌هاي پژوهش با روشهاي آماري ضريب همبستگي پيرسون، آزمون t مستقل و تحليل واريانس مورد تحليل قرار گرفته اند. يافته‌ها نشان­‌مي‌دهند كه ميان سبكهاي تفكر و نگرش محيط زيستي رابطه معنادار وجود دارد، اما ميان سبكهاي تفكر و رفتار محيط زيستي رابطه معنادار وجود ندارد. همچنين براساس بررسي همبستگي ميان جنسيت دانش‌آموزان و رابطۀ سبك هاي تفكر با نگرش و رفتار محيط زيستي، هيچ‌گونه ارتباط معناداري ميان آنها مشاهده نشد. با چنين مطالعاتي مي‌توان عوامل مؤثر بر گرايش هاي انسان را در حفاظت از محيط زيست شناسايي كرد و براي تغيير دادن رفتارهاي مخرب و تشويق كردن به رفتارهاي مناسب محيط زيستي راه‌حل هايي را پيشنهاد داد.