واكاوي نقش انگاره احساس امنيت در ارتقاء مشاركت اجتماعي شهروندان شهر شيراز

مشاركت اجتماعي بيانگر گونه هاي مختلف كنش هاي فردي و گروهي موثر بر فرايند تصميم سازي و تصميم گيري درباره امور عمومي است .بعد ذهني مشاركت، تمايل به مشاركت اجتماعي است و به‌دليل اعتماد و ساير عوامل زمينه‌ساز ايجاد مي‌شود و بعد عيني مشاركت اجتماعي به‌صورت عضويت، نظارت، اجرا و تصميم‌گيري بروز مي‌كند و بيانگر پيوند عيني افراد است. به نظر مي‌رسد وجود و تقويت ابعاد مختلف امنيت، نقش بسزايي در تقويت هر دو بعد ذهني و عيني مشاركت اجتماعي شهروندان داشته باشد. هدف پژوهش حاضر، تحليل نقش انگاره امنيت در ارتقاء مشاركت اجتماعي شهروندان شهر شيراز، ازطريق اولويت‌بندي مولفه‌هاي موثر بر ميزان مشاركت اجتماعي و روش آن توصيفي تحليلي و پيمايشي است. براي اولويت‌بندي انگاره‌هاي موثر بر ميزان مشاركت شهروندان، پرسش‌نامه‌اي تدوين و به‌طور تصادفي ميان 256 نفر از جامعه آماري توزيع شده و براي تحليل داده‌ها و بررسي نقش انگاره امنيت از نرم‌افزار spss و آزمون t استفاده شده است. يافته‌ها نشان مي‌دهند امنيت بيش از ساير عوامل، زمينه مشاركت اجتماعي فعال شهروندان را فراهم مي‌آورد و پس از آن، به ترتيب عوامل اثربخشي، نقش‌آفريني، انگيزه، تناسب، حمايت، اعتماد، اطلاعات و آموزش، احساس مسئوليت، تعلق و دلبستگي، زمينه و مقدمات و دعوت از عوامل تاثيرگذار بر آن هستند. همچنين، در بخش نتيجه، راهكارهاي ارتقاء هر يك از اين مولفه‌ها بيان شده است.