پيش‌بيني احساس امنيت اجتماعي براساس هويت اجتماعي، هوش فرهنگي و معنويت

هدف پژوهش حاضر پيش‌بيني احساس امنيت اجتماعي براساس معنويت، هويت اجتماعي و هوش فرهنگي است. روش پژوهش همبستگي است و جامعه آماري آن، كليه دانشجويان دانشگاه آزاد اراك هستند كه تعداد كل آنها 17000 نفر است. از اين تعداد 380 نفر به‌صورت نمونه با روش نمونه‌گيري خوشه‌اي انتخاب شده‌اند و براي گردآوري داده‌ها از پرسش‌نامه‌هاي احساس امنيت اجتماعي، هوش فرهنگي ارلي و آنگ، سنجش نگرش معنوي شهيدي و فرج‌نيا و هويت اجتماعي صفاري‌نيا و روشن استفاده شده است. مطابق نتايج حاصل‌شده، بين احساس امنيت اجتماعي با درجه معنوي، نگرش معنوي و توانايي معنوي رابطه معناداري وجود دارد. احساس امنيت اجتماعي با هوش فرهنگي، شناخت فرهنگي و انگيزش فرهنگي به‌طور معناداري رابطه دارد و با فراشناخت فرهنگي و رفتار فرهنگي رابطه ندارد. بين احساس امنيت اجتماعي و هويت اجتماعي نيز رابطه معناداري وجود دارد. همچنين، نتايج تحليل رگرسيون نشان مي‌دهد كه متغير هويت اجتماعي در پيش‌بيني متغير امنيت اجتماعي بيشترين اهميت را دارد. هويت اجتماعي احساس تعلق و همبستگي به جامعه و مولفه‌اي مهم در پيش‌بيني احساس امنيت اجتماعي است. هر عامل و پديده‌اي كه در احساس تعلق و همبستگي اعضاي هر گروه اختلال ايجاد كند، درواقع، هويت آن گروه را به مخاطره مي‌اندازد و تهديدي براي امنيت اجتماعي قلمداد مي‌شود.