توسعه و جامعة آرماني

Development and Ideal Society

توسعه يعني حركت اجتماعي به سوي مطلوبيت‌ها؛ به همين رو نمي‌توان آن را بدون ورود به بحث اهداف و آرمان‌ها دنبال كرد. يكي از مفاهيم و قالب‌هاي مطرح در انديشه‌هاي اجتماعي سَلَف، جامعة آرماني بوده كه در علوم اجتماعي جديد كمتر بدان پرداخته شده است. پرداختنِ به موضوع توسعه، آن هم با انگيزة رسيدن به الگوهاي بومي، اين اجازه و فرصت را به ما مي‌دهد تا با نوعي سنت‌شكني به سراغ آن سنت فكري برويم و منظور و فحواي آن را براي نيل به ديدگاه جديدي دربارة توسعه وارسي نماييم. عطف توجه مقاله به مقولة غايات در توسعه، ما را به شش سنت‌شكني در اين موضوع وادار ساخته است: باز كردن پاي مفهومِ «جامعة آرماني» در بحث از اهداف توسعه، دفاع از «تلقي صراطي» از آن، تكميل و ارتقاي «شاخص‌هاي توسعه‌يافتگي»، جداسازي طراحي الگو از مرحلة پياده‌سازي توسعه، تغيير «مدخل ورود» براي طراحي و ارائة الگو و بالاخره، آشكار نمودن ظرفيت‌هاي موجود در «انديشة متفكرين مسلمان» براي اخذ ايده‌هايي در اين‌باره .