اثرات رقابت‌جويي مادي و منزلتي بر مصرف‌گرايي روستايي

به نظر ميرسد با تغيير نگرشها دربارة مصرف در جامعة روستايي ايران و رواج پديدة مصرفگرايي در جامعه، ميل به مصرف در روستاييان نيز افزايش يافته و تمركز از نيازهاي اساسي به سمت نيازهاي كاذب و مخصوصاً تجملي تغيير پيدا كرده است. مسئلة اصلي اين پژوهش شناسايي برخي عوامل دخيل در به‌وجودآمدن و تشديد مصرفگرايي روستايي است. با استفاده از نظريه‌هاي وبلن، بورديو، دوزنبري اين مسئله تحت بررسي قرار گرفته است. در اين پژوهش از روش تحقيق كمي و پرسش‌نامه استفاده شده است. نمونه 300 نفر افراد بالاي 15 سال هستند كه از سه روستاي كوشك هزار (فارس)، نقندر (خراسان رضوي) و تنگسرخ (كهكيلويه و بويراحمد) انتخاب شدهاند. يافتهها حاكي از وجود مصرفگرايي در سطح متوسط در بين روستاييان تحت مطالعه است كه دراين‌ميان، زنان مصرفگراتر از مردان هستند. درآمد، تحصيلات، مادي‌گرايي، رقابت منزلتي، بيان خود و رفت‌وآمد به شهر رابطة معنيدار و مثبتي با متغير وابسته (مصرفگرايي) داشتهاند و سن با متغير مصرف‌گرايي رابطة معنيدار و عكس دارد. ازسوي ديگر، محل تولد (شهر يا روستا)، رفت‌وآمد خانوارها و روستاهاي مختلف نيز رابطة معنيداري با متغير وابسته (مصرفگرايي) نداشتهاند.