ماكيان‌داري و ارتباط آن با نهادهاي اجتماعي در جامعۀ روستايي گيلان

مقالۀ حاضر گزارشي از پژوهشي ميداني در جامعۀ روستايي گيلان است كه به توصيف فرهنگ ماكيان‌داري مي‌پردازد و نشان مي‌دهد كه ماكيان‌داري با نهادهاي اجتماعي (خانواده و ازدواج، مذهب، حقوق و اقتصاد) ارتباط دارد و در آيينۀ فولكلور و سنت‌هاي شفاهي بازتاب وسيعي داشته‌است. حجم وسيع اطلاعات بازيافته از سنت‌هاي شفاهي روستاييان گيلاني، كه شامل سنت‌هاي گفتاري، سنت‌هاي مادي و سنت‌هاي رفتاري است، اهميت اين سنت‌ها را در انديشه و پيشه و فرهنگ مردم اين منطقه نماين مي‌كند؛ تاآنجاكه مي‌توانيم حوزۀ فرهنگي گيلان‌زمين را "حوزۀ تمدن مرغ و تخم‌مرغ" بناميم. اين پژوهش از روش‌هاي انسان‌شناختي (مشاهده همراه با مشاركت، مصاحبه، مطالعۀ اسنادي و...) سود جسته‌است.