مخالف‌خواني‌هاي دانش‌آموزي و گفتمان مدرسه مطالعة دانش‌آموزان استان گيلان

هدف اصلي اين مقاله مطالعة كيفي مخالف­خواني­هاي دانش­آموزي و گفتمان مدرسه­اي است. مطالعه با تكيه بر موردپژوهي جمعي و نمونه­گيري هدفمند از مصاحبه­هاي نيمه­سازمان­يافته، فردي و گروهي (گروه متمركز) انجام شده‌است. به‌اين‌منظور، با يازده‌نفر به­صورت فردي و يكصدنفر به‌صورت گروهي (درقالب پانزده‌جلسه) مصاحبه شد. سپس، مصاحبه­ها به‌شيوة تحليل مضمون بررسي شدند. يافته­هاي تحقيق نشان مي­دهد كه هرچه ذهنيت خانواده با مدرسه مشترك باشد، ارزش­هاي مدرسه به­سهولت بازتوليد مي­شود و متعاقب آن، مخالف­خواني­هاي دانش­آموزي تقليل مي­يابد. كنش دانش­آموزان درمقابل قواعد مدرسه صرفاً اطاعت محض نيست، بلكه خلاقيت­هايي در زندگي روزمرۀ دانش­آموزان وجود دارد كه برمبناي نظريۀ طفره مي‌روند و به‌شيوه­هاي ابتكاري آنها را كنار مي­گذارند. اين شيوه­ها بسياري از كردارهاي زندگي روزمره، مانند ترك كلاس و مدرسه، استتار، غافل‌گيري، احتياط، رازداري، بازي، نيرنگ، بدن­نمايي، نوع مصرف و... را شامل مي­شوددوسرتو كنشگران از اجراي دقيق قوانين و اعمال رويه­هاي گفتماني