بررسي ديدگاه‌هاي مفسران فريقين ذيل آيه 61 سوره مباركه توبه

A Study on Sides Interpretations on 61st Verse of Repentance Surah

منافقان براي ترور شخصيتي رسول خدا(ص)و در نتيجه سست و بي پايه نشان دادن وحي، پيامبر(ص) را «أُذُنٌ» مي‌ناميدند تا ايشان را ساده لوح و دهان‌بين معرفي كنند. خداوند متعال در دفاع از شخصيت وي «أُذُنٌ» بودن ايشان را تأييد مي‌نمايد اما وي را «أُذُنُ خَيْرٍ» معرفي مي‌نمايد. بررسي موارد اتفاق و اختلاف نظر مفسران اهل سنت و شيعه مي‌تواند ما را در دسترسي به معناي كامل‌تر آيات شريفه قرآن ياري كند. در تفسير آيه61 سوره توبه به جز در دو مورد بين اين دو دسته از مفسران اتفاق نظر وجود دارد يكي در معناي عبارت «أُذُنُ خَيْرٍ» كه بيش‌تر مفسران شيعه آن را شنونده‌اي خوب و خير معنا كرده‌اند ولي اهل تسنن يا معناي آن را شنونده خيرها گفته‌اند يا فقط به ذكر هر دو معنا پرداخته‌اند. اختلاف ديگر در بيان شأن نزول آيه شريفه است كه دو روايت در تفاسير شيعه عنوان شده است: يكي از لحاظ سند و دلالت قابل تأمل بوده ولي ديگري مورد تأييد است.

Infighters called Prophet Mohammad «أُذُنٌ»for His character assassination and to show him unstable and introduce him naïve and capricious. Almighty Lord confirms his «أُذُنٌ» adjective to defend and support him but call him with a higher adjective as«أُذُنُ خَيْرٍ» . Studying commonalities and inharmoniousness of Sunnite and Shiite interpreters would aid us to avail more complete meanings of the Verses. In interpretation of 61^st Verse of Repentance Surah, common ideas and thinking can be seen but two issues: one is on «أُذُنُ خَيْرٍ» which Shiite interpreters consider it as good listener and Sunnite one interpret it as the listener of goods. The other disagreement is on the cause of revelation.