نظريه هم فرهنگي و گروه هاي هم فرهنگ: مطالعه مناسبات ارامنه در ايران

فاقد عنوان و چكيده لاتين

در اين پژوهش به بررسي تعاملات و تعارضات ارامنه ايراني به عنوان يك اقليت ديني و اينكه آيا اين گروه بين هويت ملي و هويت قومي خود تضادي مي بينند و اينكه ايا اين گروه اقليت در چهارچوب يك جامعه مسلمان به شيوه و رسوم خود زندگي كرده و با يكديگر و نيز ساختار مسلط بر جامعه ارتباط برقرار ميكنند يا خير بر اين اساس با رويكردي پديدار شناسنامه و مبتني بر نظريه هم فرهنگي اقوام ارامنه در ايران مورد بررسي قرار گرفته است در چنين وضعيتي اقليت ارامنه استراتژي هاي خاصي براي ايجاد ارتباط با يكديگر و نيز با ساختار غالب( اكثريت) ايجاد ميكنند كه اين امر بر اساس پژوهش هاي انجام شده از آنان گاه به انزوا و قطع رابطه باگروه سلطه گاه به شكل تعامل پاياپاي با آنان و گاه به صورت انطباق كامل با ساختار غالب معنا مي يابد ارامنه نيز به مثابه گروهي هم فرهنگ در چهارچوب تئوريك اورب و اسپيلر در ميان تعاملات و تقابلات فرهنگ رويكردهاي ارتباطي استراتژي هاي سه گانه انطباق سازش و جداسازي را در برقراري ارتباط با ساختارهاي غالب بر مي گزينند كه البته در ميان ايرانيان ارامنه انطباق و سازش پررنگ تر بهنظر مي رسد به طوري كه اغلب آن ها به نوعي اضهار داشتند كه ريشه هاي عميق تري در فرهنگ ايران نسبت به فرهنگ ارمنستان دارند