بازتاب مفاهيم ديني و عاشورايي در شعر پايداري احمد دحبور و نصرالله مرداني

احمد دحبور (1946 م) شاعر مبارز فلسطيني و نصرالله مرداني (1948 م) شاعر متعهْد ايراني از جمله شاعراني هستند كه ادبيّات پايداري در آثار آن‌ها نمود بارزي داشته است. دفاع مقدّس در ايران و مبارزة ملّت فلسطين در برابر اشغالگران صهيونيست، زمينة مناسبي براي پرداختن به مفاهيم مقاومت در برابر اين دو شاعر ايجاد كرده است؛ همچنين پايداري هر دو شاعر به عقايد ديني و اسلامي، سبب شده مضامين ديني به‌ويژه مفاهيم قرآني، در شعر آن‌ها از جايگاه ويژهاي برخوردار باشد. الگوپذيري از فرهنگ عاشورا و شخصيّت حضرت مهدي (عج)، در مسير پايداري و مقاومت نيز مورد توجّه هر دو شاعر بوده است. پژوهش حاضر بر آن است تا با واكاوي مضامين شعري در آثار اين دو شاعر، تجلّي دين را در حوزة معنا و واژگان به‌كار رفته نشان دهد. يافتههاي پژوهش نشان ميدهد مفاهيم قرآني در اشعار پايداري دحبور بيشتر به جهت توصيف فشار حاكم بر جامعه و نويد به پيروزي و در شعر مرداني به قصد بالا بردن روحية مقاومت و تشويق رزمندگان به كار گرفته شده است؛ همچنين دحبور در مورد واقعة عاشورا بيشتر به تصوير خفقان موجود در جامعه و نفاقي كه در دل مردم وجود داشته توجّه كرده ولي مرداني به رشادت‌ها و حماسه‌هاي امام حسين (ع) و ياران ايشان پرداخته است. حضرت مهدي (عج) در شعر هر دو شاعر، رمز نجات و پيروزي به شمار مي‌رود. مفاهيم ديني چون شهيد و شهادت و ايثار نيز مورد توجّه هر دو بوده است.