فراروش پژوهش هاي مرتبط با عدالت فضايي در ايران با مقياس شهري در بازه زماني 1383 - 1394

Meta-research Methods Related to Urban Spatial Justice in Iran in the Period of 2005- 2015

در اين مقاله كوشش شده است با استفاده از طرح پژوهش تركيبي و راهبرد پژوهشي فراروش به ارزيابي و آسيب شناسي وضعيت مولفه هاي روش شناسي پژوهش هاي انجام شده و تلفيق تفسيري نتايج آن ها پرداخته شود. جامعه مورد مطالعه 44 مقاله علمي- پژوهشي با محوريت موضوعي عدالت فضايي در بازه زماني سال هاي 1394-1383، بودند كه به صورت جداگانه كدگذاري، تجزيه و تحليل شده اند. فراروش مطالعات منتخب حاكي از وجود ابهامات روش شناسي، پايين بودن كيفيت اغلب مطالعات و اخذ نتايج بديهي از انجام پژوهش است. طبق يافته هاي تحقيق، جريان اصلي مطالعاتي در اين حوزه را مقاله هاي كمي با راهبرد پيمايشي، روش هاي شاخص ساز و با بهره گيري از تحليل هاي توصيفي آمار پايه و تحليل همبستگي تشكيل داده اند.

In this paper, we have tried to use the combination research project and the research strategy to assess the pathology of the methodology components of research related to spatial justice in Iran and to interpret the results of them.The statistical population of the study consists of 44 research articles focused on the subject of spatial justice in the period of 2005- 2015. They were selected through a total sampling method and analyzed separately for coding and breakdown. Following the selected studies, there are some methodological ambiguities, low quality of most studies and obvious results of the research. According to the findings of this research, the mainstrim of study in this area includes quantitative articles with survey strategy, indexing methods, and using descriptive statistics of basic statistics and correlation analysis.