بررسي رابطه دينداري با احساس امنيت اجتماعي مورد مطالعه: ساكنان شهركاشان

هدف اين مقاله، بررسي رابطه دينداري با احساس امنيت اجتماعي از منظر جامعه شناختي است و در پي پاسخ به اين سئوالات است: ارتباط دينداري با احساس امنيت اجتماعي چگونه قابل تبيين است؟ كداميك از ابعاد دينداري ارتباط بيشتري با احساس امنيت اجتماعي دارند؟ پژوهش حاضر با روش پيمايش و از تكنيك پرسش نامه استفاده شده و داده هاي مورد نياز از نمونه 506 نفري از افراد هجده سال به بالاي ساكنان شهر كاشان، به شيوه تصادفي جمع آوري شده است. داده ها بوسيله آزمون هاي آماري ضريب همبستگي پيرسون و رگرسيون چند متغيره تحليل شده اند. نتايج حاصله حاكي از وجود هبستگي معني دار بين ابعاد دينداري با متغير احساس امنيت اجتماعي است. عوامل تبيين كننده در مدل رگرسيوني و تحليل مسير نشان مي دهد متغير بعد تجربي با ضريب بتا 0/290 بالاترين همبستگي را با متغير احساس امنيت دارد. دومين متغيري كه به لحاظ وزن بتا وارد معادله شده است متغير بعد دانش ديني است كه ضريب تاثير رگرسيوني اين متغير برابر با 0/14 مي باشند. در مجموع دو بعد تجربي و دانشي توانسته اند با 43درصد از تغييرات واريانس متغير احساس امنيت اجتماعي را تبيين نمايند