دفاع مشروع و پژوهش سلول‌هاي بنيادين جنيني

پژوهش سلول‌هاي بنيادين جنيني نمودي از پيشرفت حيرت‌انگيز عرصه پزشكي و دستاوردهاي علمي محسوب مي‌شود كه به درمان بسياري از بيماري‌ها كمك مي‌نمايد. با توجه به آثار مهم حقوقي تجزيه و تحليل آن از اين حيث حايز اهميت فراوان است. يكي از نظريات مطرح‌شده براي توجيه نمودن اين پژوهش‌ها نظريه دفاع از خود پزشكي است كه مدعي است هنگامي كه بيماري به عنوان مهاجم به انسان حمله مي‌نمايد و هيچ راه چاره‌اي براي فرار از اين خطر وجود ندارد همانند دفاع مشروع سنتي در حقوق كيفري، انسان مي‌تواند به تخريب و از بين‌بردن منبع تهديد متوسل شده و در واقع از حق زندگي و حيات خود دفاع نمايد. بنابراين هر نوع پژوهش براي پيشبرد روش‌هاي مقابله با بيماري‌هاي لاعلاج طبق اين نظريه مشروعيت مي‌يابد. با توجه به اين‌كه در پژوهش سلول‌هاي بنيادين جنيني، جنين به عنوان شخص ثالث، نابود مي‌شود در حالي كه در دفاع مشروع سنتي انسان مجاز به از بين‌بردن شخصي غير از مهاجم نيست. فلذا مباني اين تئوري قابل مناقشه به نظر رسيده ضمن اين‌كه با حفظ كرامت جنين انسان در تضاد مي‌باشد.