تحليل تنش‌هاي اجتماعي ناشي از كمبود آب در بين كشاورزان روستايي

كشاورزي مهم‌ترين فعاليت اقتصادي روستاييان است و بيشترين سهم مصرف آب، مربوط به اين بخش مي‍باشد. كمبود آب در اين بخش مي‌تواند موجب بروز بحران‍هاي جدي از جمله تنش‌هاي سياسي، اقتصادي، اجتماعي و زيست محيطي و... در زندگي انسان‍ها به‌ويژه روستاييان كشاورز شود. باتوجه به اهميت ميان‌رشته‌اي بودن اين موضوع، هدف از اين مقاله تحليل تنش‌هاي اجتماعي ناشي از كمبود آب بين كشاورزان روستايي دهستان ميان‌جام مي‌باشد. روش به‌كار رفته، توصيفي‌ـ‌تحليلي است. ابزار اصلي براي جمع آوري داده‌ها، روش كتابخانه‍‌اي، اسنادي و ميداني است و از پرسشنامه استفاده شده است. براي پردازش و تحليل داده هاي حاصل از تنش اجتماعي، از نرم‌افزار SPSS و جهت رتبه بندي روستاهاي موردنظر از نرم‌افزار پروميته استفاده شده است. به‌منظور بررسي متغير تحليل تنش‌هاي اجتماعي ناشي از كمبود آب باتوجه به نرمال‌بودن شاخص‍‌ها از آزمون T تك‌نمونه‍اي استفاده شد. با توجه به اينكه حدّ بالا (1/1969) و حدّ پايين (0/3279) شاخص‍ها مثبت بوده و ميانگين جامعه در اين شاخص‍ها، بيشتر از مقدار مورد آزمون مي‍باشد، نتايج گوياي اين است كه شاخص‍‌هاي مذكور در روستاهاي مورد بررسي در وضعيت متوسط رو به بالا قرار گرفته است. جهت بررسي ارتباط بين دو متغير خشكسالي و تنش اجتماعي از ضريب همبستگي پيرسون استفاده شد كه مقدار اين عدد (0/395) به‌دست آمد. اين مقدار نشان مي‌دهد كه با بالارفتن معضلات آبي، به همان ميزان تنش‌هاي اجتماعي افزايش مي‍يابد. نتايج حاصل از نرم‌افزار پروميته نيز نشان داد، به‌لحاظ تنش اجتماعي به‌وجود آمده، روستاهاي امغان و كلاته‌مروي داراي بيشترين ميزان جريان خالص مي‍باشد.