بررسي استعاره‌هاي خشم در زبان‌هاي فارسي، كردي و گيلكي در چهار چوب شناختي

در پژوهش ميداني و توصيفي- تحليلي حاضر، به بررسي ساختار مفهومي خشم در سه زبان فارسي، كردي و گيلكي پرداخته­ايم. روش مطالعه، تحليل الگوي استعاري است كه استفانوييچ (2006) پيشنهاد نموده‌ است. چهار چوب نظري در بررسي استعاره، مدل انطباقي ليكاف و جانسون (1980) و در بررسي استعاره احساسات و نقش فرهنگ در شكل‌گيري آن، رويكرد كووچش (2005) است. عبارات استعاري مبيّن خشم، در سه زبان با مصاحبه و گفت وگو با گويشوران گردآوري شد و پس از تحليل و استخراج نگاشت‌ها، شباهت‌ها و تفاوت‌ها مشخص گرديد. نتايج نشان مي‌دهد شباهت‌ها ريشه در تجربيات يكسان انسان‌ها از اين حس، و تفاوت‌ها ريشه در نگاه متفاوت فرهنگي و انتظارات متفاوت هر زبان از اعضاي خود دارد.