نمود تكرار در زبان فارسي؛ نگاهي نو برپايه ساز و كار دوگان‌سازي

در اين مقاله، ابتدا با تعيين دقيق مفهوم نمود تكرار و متمايز ساختن آن از ساير نمودهاي موقعيتي و با بررسي دوگان‌ساخت‌هاي فعلي در زبان فارسي، به فعل‌هاي دوگان‌ساختۀ نسبتاً جديدي مانند «قيمه­ قيمه كردن»، «ميو ميو كردن»، «بپربپر كردن» و ... برخورديم كه دقيقاً مفهوم نمود تكرار را به ذهن متبادر مي‌سازند. سپس به بررسي مؤلفه‌هاي نمودي اين گونه فعل‌ها پرداختيم و ديديم اگرچه آنها داراي ساختار داخلي و الگوي دروني متغيرند و ادامه يافتن آنها محتاج صرف انرژي است و از اين نظر شبيه نمود فعاليت ­اند اما به دليل داشتن ويژگي‌هاي غايي و تكراري بودن نمي‌توان آنها را زيرمجموعۀ نمود فعاليت قرار داد. بنابراين با افزودن مؤلفۀ جديد «تكريري/ غيرتكريري» بودن به مجموعه مؤلفه‌هاي نمودي، نمود تكرار از نمودهاي موقعيتي ديگر، نظير نمود حالت، فعاليت و عادت متمايز شد و با مؤلفه‌هاي پويا، تداومي، غايي و تكريري بودن مفهوم‌سازي گرديد. ارائۀ تعريفي دقيق از نمود تكرار و متمايز ساختن آن از ساير نمودهاي موقعيتي، يافتن نمونه‌هايي از فعل‌هاي دوگان‌ساخته در زبان فارسي كه مصداق كامل اين نمودند و تعيين مؤلفه‌هاي آن، از دستاوردهاي اين مقاله است.