تحليل لالايي هاي گويش قاين از منظر جامعه شناسي زبان

ادبيات شفاهي؛ اشعار، ترانه‌ها، لالايي­ ها، حكايات، ضرب‌المثل‌ها و ... از نسلي به نسلي مي­ رسند و ثبت و تحليل آنها اهميت زيادي دارد، زيرا ما را در شناخت خرده‌فرهنگ‌ها ياري مي‌دهند. تحقيق حاضر چارچوب تحليلي- كيفي دارد. اطلاعات با روش ميداني و پرسشنامۀ محقق­ ساخته گرد‌آوري شده‌است. پرسشنامه مرتبط با مضامين لالايي­ هاي قاين تنظيم، و براي اندازه‌گيري از مقياس­ هاي ترتيبي و اسمي استفاده ‌شد؛ متغيرهاي تحقيق (جنسيت، مضامين ديني- فرهنگي، موقعيت اجتماعي زنان و شرايط اقليمي) مقياس ترتيبي؛ و سؤالات جمعيت ­شناختي (سن، تحصيلات، شغل، تعداد و جنس فرزندان) مقياس اسمي ­اند. لالايي­ ها (692 بيت) با مصاحبه با زنان ميان­سال و مسن، از شهر قاين و روستاهاي اطراف جمع­ آوري، و پس از پياده ­سازي و آوانويسي تحليل شد. تحليل­ هاي كمّي و محتوايي نشان داد كه در لالايي، مادران، مفاهيم و اعتقادات مذهبي را به كودكان منتقل، و شخصيت­هاي تأثير­گذار مكتبي را معرفي مي ­كنند. نيز موقعيت اقتصادي- فرهنگي منطقه و دردهاي خود را بازگو مي­ كنند. البته، سن، موقعيت اجتماعي و تحصيلات مادران در انتخاب لالايي براي دختر يا پسر تأثيرگذار است.