كاربست‌هاي تأميني و پزشكي، سياستي درمان‌محور در مقابله با تكرار رفتارهاي منحرفانه و مجرمانه جنسي

مقدمه: مقوله جرائم و انحرافات جنسي از جمله موضوعاتي است كه به ويژه در قرن معاصر مورد توجه بسياري از انديشمندان جامعه‌شناس، روانشناس و جرم‌شناس قرار گرفته است. مجرم جنسي فردي است مانند ساير افراد جامعه كه در نتيجه عوامل مختلف مرتكب جرم مي‌شود. دغدغه تكرار اين جرائم و انحرافات از سوي مرتكبين جرائم جنسي و پيشگيري از آن‌ها به جهت بحران روزافزون ناشي از افزايش اين جرائم با توجه به عدم كارايي يا حداقل ناكافي‌بودن ابزارهاي كيفري در كنترل و مهار مجرمان جنسي لزوم توجه در بكارگيري روش‌هاي علمي و استفاده از شيوه‌هاي مناسب تربيتي و درماني را در جهت اصلاح و بازپروي مورد توجه قرار مي‌دهد، لذا با عبور از فصل مجازات‌ها آنچه كه در اين پژوهش در گام اول و اصلي خود تلاش مي‌شود به آن پاسخ داده شود شناخت و يافتن پاسخ به اين سؤال است كه: بكارگيري اقدامات تأميني و پزشكي در كنار مجازات‌ها يا به عنوان جايگزين مجازات‌ها مي‌تواند در تقليل نسبي ارتكاب اين جرائم نقشي داشته باشد يا خير. روش: پژوهش حاضر كه در پي شناسايي و لزوم بكارگيري ابزارهاي غير كيفري مانند اقدامات تأميني و پزشكي در كنترل و پيشگيري از تكرار اين دسته از جرائم و بررسي اثربخشي آن‌ها مي‌باشد با استفاده از منابع اصلي، روش توصيفي ـ تحليلي از نوع كيفي را مد نظر قرار داده است. يافته‌ها: يافته‌ها حاكي از آن است كه بسياري از مجرمان جنسي در راستاي برآورده‌كردن تمنّيات جنسي خود و در اثر فشارهاي ناشي از عوامل دروني و بيروني مرتكب جرم‌هاي جنسي مي‌شوند كه قطعاً مجازات‌كردن آن‌ها مي‌تواند عاملي مهم براي پيشگيري از تكرار جرم و يا انحراف آن‌ها باشد، اما با توسعه علوم پزشكي و روانپزشكي و نفوذ اين يافته‌هاي در ميان پژوهش‌ها و مطالعات جرم‌شناسان مؤيد اين است كه مبارزه با بزهكاري مرتكبان جرم‌ها و انحرافات جنسي صرفاً با استفاده از ابزار كيفري حاصل نمي‌گردد. بنابراين براي اين منظور بايد از يكسو بر روش‌هايي كه درمان و بازسازگار‌كردن اجتماعي بزهكاران و اصلاح شيوه تفكر و انديشه آن‌ها را تعقيب مي‌كنند و افزايش كارايي و مهارت‌هاي زندگي آنان از طرف ديگر تأكيد ورزيد.