رهيافتي فقهي به معيار مشروعيت باروري زوجه توسط گامت بيگانه

باروري زوجه توسط اسپرم يا تخمك اهدايي يكي از شيوه‌هاي نوين باروري آزمايشگاهي محسوب مي‌شود كه متخصصين از آن جهت درمان ناباروري يكي از زوجين بهره مي‌برند. در اين تكنيك با نظارت پزشك زوجه نابارور توسط دريافت تخمك و يا اسپرم اهدايي قابليت باروري پيدا مي‌كند. درمان ناباروري زوجه توسط گامت بيگانه موجب عكس‌العمل و مخالفت‌هايي از سوي فقهاي فريقين شده است، خصوصاً اين مخالفت در رابطه با باروري زوجه توسط اسپرم مرد بيگانه از صراحت بيشتري برخوردار است، به گونه‌اي كه اكثر فقها اين شق را مصداق زنا و مخالف با حفظ عفت زوجه تلقي نموده‌اند. با اين استناد لازم است بررسي شود كه آيا اهداي گامت به نحو مطلق حرام است؟ يا اين‌كه جواز آن نيز دور از تصور نيست؟ و به فرض جواز رعايت چه مسائلي در آن شرط است؟ آيا تجويز اين روش دخالت در مقدرات الهي، وقوع زنا و هتك احتياط در فروج را سبب نمي‌شود؟ لذا در اين تحقيق ضمن پاسخ متقن به سؤالات مذكور به اثبات رسانده‌ايم كه بهره‌گيري از اين تكنيك به نحو مشروط مجاز است.