تأثير ساختار تمرين و طول فواصل تمرين‌آسايي بر تحكيم حافظه حركتي در كودكان: بررسي زيربناي نظريه‌هاي تغييرپذيري تمرين و كدگذاري اختصاصي بازنمايي‌هاي حافظه‌اي

Effect of Practice Structure and Off- Line Time Period on Consolidation of Motor Memory in Children: An Investigation of Theoretical Foundation for Principles of Practice Variability and Memory Encoding Specificity

زمينه و هدف: تحكيم حافظه و يادگيري از عوامل تأثير‌گذار بر شكل‌گيري و تحول مهارت‌هاي شناختي و حركتي كودكان است. در پژوهش حاضر ساختار تمرين و فواصل تمرين‌آسايي (فاصله زماني بدون تمرين بعد از جلسه اكتساب) دست‌كاري و اثر آنها بر تحكيم حافظه حركتي كودكان بررسي شد. روش: تعداد 36 دانش‌آموز دختر 12-9 سال دبستان مكتبي شهر قم، به‌طور تصادفي انتخاب و در سه گروه تمرين ثابت، قالبي، و تصادفي قرار گرفتند. پژوهش شامل اكتساب و يادداري تكليف پرتاب دارت (اجراي آزمون­ها در 3 مرتبه زماني 1 ساعت، 1 روز، و 1 هفته) بود. به‌منظور بررسي اصول تغييرپذيري و اختصاصي بودن، آزمون‌هاي يادداري به سه ‌روش ثابت، قالبي، و تصادفي به‌عمل‌آمد. يافته‌ها: ميانگين‌هاي خطاي شعاعي نشان‌دهنده پيشرفت مهارت با تمرين‌هاي قالبي و ثابت و حفظ پايداري پيشرفت با گذر زمان، تحت تمرين قالبي هستند. با مقايسه‌هاي زوجي پايان اكتساب و يادداري مشابه شرايط تمرين براي هر گروه، كاهش خطا (005/0≥P) تنها بعد از تمرين قالبي ديده شد (تأييد اختصاصي بودن). مقايسه‌هاي زوجي پايان اكتساب در هر گروه تمريني و آزمون‌هاي يادداري ثابت، بهبود معني‌دار عملكرد گروه تمرين تصادفي و قالبي را در هيچ‌يك از فواصل تمرين‌آسايي نشان ندادند (005/0≤P)؛ ولي در آزمون‌هاي يادداري به روش متغير، در هر دو گروه تمرين قالبي و تصادفي بهبود معني‌دار (005/0≥P) مشاهده شد (اصل اختصاصي بودن). نتيجه‌گيري: تحكيم حافظه و ارتقاء عملكرد كودكان بعد از اكتساب و در تمرين‌آسايي (حتي يك ‌ساعت بعد) رخ مي‌دهد. علاوه بر اين، تمرين ثابت و با تغيير‌پذيري كم (قالبي) باعث هدايت بهتر كودكان به‌سوي فرايندهاي مربوط به تحكيم و ارتقاء حافظه مهارت حركتي در آن‌ها مي‌شود.

Background and Purpose: Memory consolidation and learning are effective factors to form and develop motor and cognitive skills in children. In the present study, practice structure and off- line time periods have been manipulated to examine its effects on motor memory consolidation in children Method: 36 female students (9-12 years old) from Maktabi elementary school of Qom city were elected and randomly assigned to 3 groups of constant, blocked, and random practice. This study includes acquisition and retention tests for dart throwing task (tests were done in 3 time periods; 1hour, a day, and one week after practice). Retention tests were done by constant, blocked, and random to evaluate the variability and memory encoding specificity principles. Results: Means of radial errors showed skill improvement for blocked and constant practice groups. This improvement was not meaningful but remained over time for blocked practice group. Paired samples T test between end of acquisition and retention test similar to practice that showed significant decrease of error (p≤0.05) in the blocked practice group only (confirmation of the specificity principle). Paired comparisons between end of acquisition and constant retention tests in per group did not show any significant improvement (P≥0.05) for none of the off- line time periods in blocked and random practice groups (rejection of the variability of practice). However, we showed significant improvements (P≤0.05) for performance of both random and blocked groups in similar retention tests to practice (principle the specificity). Conclusion: Memory consolidation and performance improvement could occur in children, even after 1 hour end of acquisition (in off- line time period). Furthermore, constant or low variable (blocked) practice could lead to more improvements in consolidation process and motor memory in children.