استحاله‌ي شخصيت در نمايشنامه‌ي آدم آدم است

نمايشنامه‌ي آدم آدم است نتيجه‌ي نگرش برتولت برشت به ايدئولوژي ماركسيسم در اواسط دهه‌ي بيست قرن بيستم است و در راستاي مجاب كردن تماشاگر به لزوم تغيير جامعه بر اساس اين مكتب قرار دارد. برشت در نمايشنامه‌ي خود مسخ و استحاله‌ي شخصيتي را كه قادر به گفتن نه نيست، به تصوير كشيده است، فرآيندي كه در نهايت منجر به اين مي‌شود كه او هويت سابق خود را به دست فراموشي بسپارد و من جديدي را برگزيند. برشت براي نشان دادن لزوم ايجاد تغييرات در جامعه‌ي سرمايه داري-- كه هر آن چه را با انساني كه قادر به گفتن نه نيست، انجام مي‌دهد--استحاله‌ي شخصيت اصلي نمايشنامه را به صورت گروتسك به تصوير كشيده است تا تماشاگر را به چالش با اين شخصيت فرا خواندو او را وادار كند كه با قدرت تفكر خود به مقابله با واقعيت‌هاي اجتماعي متجلي بر روي صحنه برخيزد، و در صدد تغيير و تحول اجتناب ناپذير در جامعه برآيد.