اسطوره‌سنجي نزد ژيلبر دوران مورد كاربردي آثار خاوير دو مستر

روشهاي نقد اسطوره اي در ايران بسيار ناشناخته باقي مانده اند و در اين خصوص به جز چند روش معروف همچون سرنموني يونگي، يا تك اسطوره اي كمبلي، يا نقد اسطوره اي فراي كه كم و بيش شناخته شده اند، ديگر روشها، به ويژه روشهاي اصلي در عرصه‌ي ادبيات و هنر همچون اسطوره سنجي؛ اسطوره كاوي؛ و بوطيقاي اسطوره اي، هنوز با وجود گذشت سالها از ارائه‌ي آنها در ايران كم شناخته بلكه ناشناخته باقي مانده اند. اين مقاله در نظر دارد يكي از مهمترين اين روشها يعني اسطوره سنجي را مورد بررسي قرار داده و تا آن‌جايي كه نويسنده‌ي اين نوشتار سراغ دارد، براي نخستين بار به مخاطبان ايراني معرفي نمايد. اين روش را ژيلبر دوران در سالهاي پس از دهه هفتاد ارائه كرد و ديگر محققان آن را گسترش دادند. مقاله حاضر از دو جهت مي تواند حائز اهميت باشد : نخست اينكه به معرفي يكي از مهمترين روشهاي نقد اسطوره اي كه هنوز هم رايج است مي پردازد و ديگر اينكه بستر آشنايي با ديگر نقدهاي اسطوره اي به ويژه نقدهاي پسين را نيز مهيا مي نمايد. براي اين منظور كوشش مي شود چگونگي تكوين اين نقد نزد باني آن مورد مطالعه تحليلي قرار گيرد.