بررسي نقشمايه‌ نامه در نمايشنامه‌ هملت

در نمايشنامه‌هاي شكسپير نامه نقشي اساسي پيدا مي كند و وسيله‌اي مي‌شود جهت نمايش ويژگي‌هاي شخصيتي شخصيت‌هاي اثر و همچنين افشا و بسط مضامين اصلي نمايشنامه: آنچه نامه‌ها درمورد نويسنده نامه و درباره خوانندگان نامه از طريق واكنش به محتواي آن مي‌نمايانند. افزون بر آن، اين نامه‌ها تمهيدي جهت ارائه و بسط مضامين محوري نمايشنامه مي‌شود. در اين نمايشنامه، هملت دو نامه مي‌نويسد: يكي به افيليا كه بيانگر احساس و عشق پاك او نسبت به افيليا است و ديگري نامه‌اي جعلي كه موقتاً سرنوشت و مرگ وي را به تأخير مي‌اندازد، دوستان خيانتكار او را به جزاي خويش مي‌رساند و فرصتي به وي مي‌دهد تا مأموريتي را كه از طرف روح پدرش به او محول شده به انجام برساند و انتقام پدر را از عموي خود، كه قاتل پدر است، بگيرد. در اين بحث، نامه‌ي اول مورد تجزيه و تحليل قرار مي‌گيرد تا تأثير آن را در نماياندن شخصيت هملت و آنان كه به محتواي اين نامه واكنش نشان مي‌دهند مورد تأكيد قرار دهيم. نامه‌ي دوم نيز بررسي مي‌شود تا اهميت آن را به عنوان عامل اصلي سرنوشت، مضمون محوري اثر، مورد بررسي قرار دهيم.