بررسي رفتار اتصال تيرفلزي با مقطع كاهش يافته به ستون هاي بتن آرمه

پس از زلزله‌هاي دهه‌هاي اخير كه باعث ايجاد خرابي‌هاي گسترده در اتصالات تير به ستون شد، دانشمندان و مهندسان اتصالات جديدي را براي جلوگيري از شكست‌هاي ترد ارائه نمودند. از انواع اين اتصالات جديد مي‌توان به اتصال تيرفولادي به ستون بتني(RCS) و اتصال تيرفولادي با مقطع كاهش ‌يافته به ستون فولادي(RBS) اشاره كرد. اما اين اتصالات جديد ايراداتي نيز دارند، مهمترين ايراد اتصال RCS عدم دورشدن كافي مفصل پلاستيك از چشمه اتصال و مهمترين ايراد اتصال RBS باربري كم ستون فولادي در مقايسه با ستون بتني مي‌باشد. هدف از انجام اين پژوهش تركيب دو اتصال RBS وRCS و بررسي رفتار  اتصال تركيب ‌يافته جديد است. در اتصال تركيب ‌يافته، ستون از نوع بتني بوده و تير فولادي متصل به ستون داراي مقطع كاهش ‌يافته مي‌باشد. با اين تركيب، هم ايراد اصلي اتصال RCS و هم ايراد اصلي اتصال RBS برطرف خواهد شد. اتصال تركيب ‌يافته جديد، در حالت ستون عبوري از ناحيه اتصال بوده و از لحاظ موقعيت قرارگيري، از نوع ستون گوشه است. در اين مقاله اتصال تركيب ‌يافته جديد پيشنهادي در نرم‌افزار مدلسازي شده و تاثير پارامترهايي چون عمق برش تير، ضخامت ورق پوششي (كاورپليت) و ضخامت سخت‌كننده بررسي شده و با اتصال RCS مقايسه شد. مطالعات پارامترهاي ذكر شده روي اتصال پيشنهادي نشان مي‌دهد كه عمق برش تير تاثير بسزايي در كاهش خرابي فشاري و خرابي كششي بتن دارد و باعث كاهش تنش در كاورپليت، سخت‌كننده و آرماتورها مي‌گردد. افزايش ضخامت ورق پوششي نيز خرابي فشاري و كششي بتن و جذب انرژي اتصال را افزايش داده و باعث كاهش تنش در كاورپليت مي‌شود همچنين باعث انتقال مفصل پلاستيك بر روي تير مي‌شود. افزايش ضخامت سخت‌كننده نيز خرابي فشاري و كششي بتن، تنش سخت‌‌كننده و تنش آرماتورها را كاهش مي‌دهد و همچنين باعث افزايش تنش در كاورپليت شده و به مقدار اندكي جذب انرژي اتصال را افزايش مي‌دهد. بطور كلي جايگزيني تير با مقطع كاهش يافته بجاي تير معمولي در اتصال مركب باعث بهبود عملكرد اتصال ميگردد.