جرائم افراد عقب‌مانده ذهني؛ علل ارتكاب و عوامل پيشگيري از ديدگاه افسران پليس، وكلا و قضات

اين پژوهش با هدف شناسايي و اولويت‌بندي مهم‌ترين جرائم ارتكابي توسط افراد عقب‌مانده ذهني، علل ارتكاب و عوامل مؤثر بر پيشگيري از بروز جرم از ديدگاه افسران پليس، وكلا و قضات انجام گرديده است. اين مطالعه از نوع كيفي و با استفاده از روش دلفي از طريق مشاركت گروه 33 نفره كه شامل 11 نفر افسران پليس، 11 نفر وكلا و 11 نفر قضات طي 3 مرحله انجام پذيرفت و در نهايت خلاصه آماري پاسخ‌ها تهيه‌شده و تعيين‌شده 7 معيار برتر تعيين گرديد. حاصل اين پژوهش نشان داد كه بيشترين و كم‌ترين جرم ارتكابي توسط افراد عقب‌مانده ذهني به ترتيب خسارت به اموال و قتل، مهم‌ترين عوامل مؤثر بر بزه‌كاري اين افراد پايين‌بودن متوسط بهره هوشي و سوء استفاده توسط ساير مجرمان و مهم‌ترين عوامل مؤثر بر پيشگيري از بزه‌كاري افراد عقب‌مانده ذهني، ارتقاي آگاهي‌هاي اين افراد از طريق آموزش و نهادينه‌كردن فرهنگ برخورد صحيح با آن‌ها است. از آنجايي كه افراد عقب‌مانده ذهني از مجموعه‌اي از مشكلات اجتماعي، اقتصادي، فرهنگي و تربيتي رنج مي‌برند، آموزش‌دادن به اين افراد در راستاي حمايت از حقوق خود و همچنين تعليم و آموزش افسران پليس، وكلا و قضات شرط لازم جهت تحقق عدالت است.