تأثير تمرينات ثبات مركزي بر استقامت عضلات خم كننده و باز كننده تنه و كيفيت زندگي مادران مبتلا به كمردرد داراي كودكان فلج مغزي

مقدمه و اهداف شيوع دردهاي اسكلتي-عضلاني در مادران داراي كودك فلج مغزي به­طور معناداري بيشتر از مادران كودكان عادي است. هدف از مطالعه­ي حاضر بررسي تأثير هشت هفته تمرينات ثبات مركزي بر استقامت عضلات خم كننده و باز كننده تنه و كيفيت زندگي مادران داراي كودك فلج مغزي است. مواد و روش­ها در مطالعه نيمه تجربي حاضر، 30 نفر از مادران مبتلا به كمردرد داراي كودك فلج مغزي 6 تا 18 ساله شهر اصفهان، با توجه به ملاك­هاي پژوهش به روش هدفمند و در دسترس به عنوان نمونه تحقيق انتخاب شدند. سپس به صورت تصادفي در دو گروه 15 نفري تجربي و كنترل تقسيم شدند. گروه تجربي به مدت 8 هفته و سه جلسه در هفته و هر جلسه به مدت 20 دقيقه تمرينات منتخب ثبات مركزي را انجام دادند، در حالي كه گروه كنترل، هيچ گونه فعاليت ورزشي منظمي را انجام ندادند. كيفيت زندگي و استقامت عضلات خم كننده و باز كننده ستون فقرات به ترتيب با استفاده از پرسش­نامه وضعيت سلامت (36SF)، آزمون استقامت ايستاي خم كننده­هاي تنه و آزمون ايستاي بازكننده­هاي تنه قبل و پس از هشت هفته مداخله تمريني مورد بررسي قرار گرفت. يافته­ها نتايج تحقيق حاضر نشان دهنده بهبود معنادار در كيفيت زندگي (001/0=P)، استقامت عضلات خم كننده (002/0=P) و بازكننده تنه (040/0=P) متعاقب انجام تمرينات ثبات مركزي بود. نتيجه­ گيري با توجه به نتايج به­دست آمده در پژوهش حاضر، تمرينات ثبات دهنده باعث بهبود كيفيت زندگي و استقامت عضلات خم كننده و بازكننده تنه در مادران داراي كودك مبتلا به فلج مغزي مي­شود. لذا با توجه به اهميت سلامت مادران داراي كودك فلج مغزي، پايين بودن سطح كيفيت زندگي آن­ها و تأثير مثبت تمرينات ثبات مركزي بر كيفيت زندگي و استقامت عضلات تنه، اين روش مي تواند به عنوان يك مداليته در درمان مادران مبتلا به كمردرد مزمن داراي كودك با ناتواني جسمي–حركتي توصيه گردد.