تحقيقي پيرامون سير انديشة ضمان طبيب در فقه اماميه

REVIEW THE IDEA OF THE RESPONSIBILITY OF PHYSICIAN, IN ISLAMIC JURISPRUDENCE (FIQH): A CHRONOLOGICAL STUDY

مسئوليت مدني پزشك داراي دو جنبه است. از يك سو، پزشك متعهد است، بيماري شخص را درمان نمايد؛ اين تعهد پزشك از نوع تعهد به وسيله و مسئوليت او نسبت به عدم بهبود بيمار، مبتني بر تقصير است. از سوي ديگر، پزشك متعهد است، تلاش كند تا در جريان معالجه، زيان و خسارت جديد به بيمار وارد نشود. نسبت به اين جنبه از تعهد پزشك و مبناي مسئوليت او اتفاق نظر وجود ندارد. در نظام حقوقي ايران مستنبط از ظاهر مواد 319 و 322 قانون مجازات اسلامي، استنباط مي شود، پزشكي كه با رضايت بيمار به معالجه او مي پردازد، مسئول زيان وارده بر اوست هر چند مرتكب تقصير نشده باشد، مگر اينكه قبل از معالجه برائت اخذ كرده باشد.

The civil responsibility of physician can be studied, from two aspects, because the physician's obligation to patient has two aspects. On the one hand, he must try to treat patient, but he does not guarantee result. in Islamic jurisprudence and all of the Legal system, negligence is the foundation of the responsibility. On the other hand, the medicine has a duty to exercise reasonable care during The treatment of his patient; he must not cause a new harm to him. this aspect of medical responsibility is important and contestable, and when the expression of "medical responsibility" is used absolutely, the meaning of it is that.