مصاديق بطلان شرط عدم مسئوليت (مطالعۀ تطبيقي)

Void instances of Exclusion Clause (Comparative study)

در نظام‌هاي حقوقي مختلف كه پذيراي اعتبار شرط عدم مسئوليت به عنوان يك اصل هستند، در شرايط استثنايي به دليل اهميت اجتماعي موضوع و مغايرت با نظم عمومي، شرط عدم مسئوليت باطل شناخته مي‌شود. بر اين اساس، شرط عدم مسئوليت در قبال فوت، آسيب‌هاي بدني و در صورت نقض عمدي قرارداد يا وظيفۀ قانوني، تقصير عمده و تدليس استنادكننده به اين شرط، باطل شناخته مي‌شود. همچنين، شرط عدم مسئوليت درصورت نقض اساسي قرارداد يا مغايرت با مقتضاي ذات عقد، معتبر نخواهد بود.

In various legal Systems, with adoption of the validity of exclusion clause as a rule, in the exceptional instances for the reason of social importance of the matter and contrary to the public policy, exclusion clause is void. Thus, in the case of death; bodily injuries; deliberated breach of contract or legal duty ;gross negligence and deception imputed to party relying to exclusion clause, it is void; moreover; in the case of fundamental breach of contract or contrary to inherent requirement of contract ;exclusion clause is invalid.