اثر 8 هفته تمرين تناوبي بر سطوح آديپوكين ها ( آديپونكتين و PAI-1 ) و ملكول چسبان (VCAM-1) سرمي زنان غيرفعال داراي اضافه وزن

هدف از تحقيق حاضر اثر هشت هفته تمرين بر آديپونكتين، PAI-1، VCAM-1 در زنان غيرفعال ميان‌سال هست. به همين منظور 40 زن (BMI بين 25-30 كيلوگرم بر مترمربع) با دامنه سني 45 تا 35 سال به‌طور داوطلبانه به دو گروه تمرين و كنترل (20=n) قرار گرفتند. گروه تمرين به مدت 8 هفته (سه جلسه در هفته سه اينتروال سرعتي 10 ثانيه با تناوب‌هاي استراحتي 30 ثانيه بين اينتروال ها و به دنبال آن سه تناوب سرعتي 30 ثانيه‌اي با تناوب‌هاي استراحتي 90 ثانيه) به فعاليت پرداختند.دو روز قبل و بعد از آخرين جلسه تمرين در حالت‌ ناشتا تركيب بدني و فاكتورهاي خوني اندازه‌گيري شد. نتايج آزمون تي مستقل نشان داد كه پس از هشت هفته تمرين سطح آديپونكتين سرم گروه تجربي به‌طور معني داري افزايش يافت (p 0.05) و سطح VCAM-1 و PAI-1 سرمي كاهش معناداري يافت، همچنين درصد چربي بدن، شاخص توده بدني و محيط دور كمر بعد يك دوره تمرين در گروه تجربي كاهش و حداكثر اكسيژن مصرفي افزايش يافت (p 0.05)؛ بنابراين مي‌توان گفت كه تمرين تناوبي باعث افزايش آديپونكتين، همچنين كاهش VCAM-1 و PAI-1 مي‌شود كه اين تغييرات مي‌تواند باعث بهبود كيفيت زندگي در زنان غيرفعال چاق گردد.