تاثير برنامه‌‌هاي تمرين مقاومتي با و بدون محدوديت جريان خون بر غلظت سرميCAF ،P3NP و عملكرد عضلاني در زنان سالمند

سالمندان، عليرغم نياز به تمرينات مقاومتي، معمولاٌ از انجام اين تمرينات بخصوص در شدت بالا امتناع مي‌كنند، يكي از روش‌هاي جايگزين، تمرين مقاومتي همراه با محدوديت جريان خون مي‌باشد. لذا هدف از مطالعه، بررسي تاثير تمرين مقاومتي با و بدون محدوديت جريان خون بر قدرت، استقامت عضلاني، غلظت سرميCAF و P3NP در زنان سالمند بود. بدين منظور 40 زن سالمند با ميانگين سني 3±62 سال براي مطالعه انتخاب شدند. آزمودني‌ها به‌طور تصادفي به چهار گروه مساوي 10 نفره، تمرين مقاومتي با محدوديت جريان خون (4 ست 30،15،15،15 تكراري با شدت 30-20 درصد 1RM)، تمرين مقاومتي بدون محدوديت جريان خون (4 ست 30،15،15،15 تكراري با شدت 3020 درصد 1RM)، تمرين سنتي (4 ست 12-8 تكراري با شدت 80 درصد 1RM) و گروه كنترل تقسيم شدند. آزمون‌ها و نمونه‌گيري خوني قبل و پس از دوره تمريني 12 هفته‌اي گرفته شد. از روش تجزيه و تحليل واريانس با اندازهگيري مكرر براي بررسي اثرات تمرين استفاده گرديد. قدرت و استقامت عضلاني پايين‌تنه و بالاتنه به طور معني‌داري در هر سه گروه تمرين، در مقايسه با گروه كنترل افزايش داشت (در همه موارد 0.05 p) و بين سه گروه تمريني اختلاف معني‌داري مشاهده نشد (0.05 p). همچنين هيچ‌كدام از برنامه‌هاي تمريني تاثير معني‌داري بر سطوح سرمي CAF (0.94=p) و P3NP (p=0.49) نداشتند. در نتيجه‌ بين سه روش تمريني در بهبود اثرات ناشي از تمرين مقاومتي اختلاف معني‌داري مشاهده نشد، لذا احتمالاً بتوان گفت تمرين مقاومتي با شدت پايين، با و بدون محدوديت جريان خون مساوي با تمرين سنتي باعث تغييرات مطلوب در فاكتورهاي جسماني سالمندان زن مي‌شود.