اثر بازخورد هنجاري بر كنترل تعادل و همساني عملكرد عضلاني در سطوح متغير دشواري تكليف

مقدمه و اهداف توجه صرف به شاخص­هاي روان­شناختي و خلاء اطلاعات فيزيولوژيكي در خصوص مكانيسم اثرگذاري بازخورد هنجاري بر عملكرد در تكاليفي با دشواري بالا (اغتشاش در حس بينائي و عمقي) خصوصا در تكاليف تعادلي، زمينه­ساز پژوهش حاضر شد؛ لذا هدف از پژوهش حاضر، تعيين تاثير بازخورد هنجاري بر كنترل تعادل و همساني عملكرد عضلاني در سطوح متغير دشواري تكليف در افراد مبتدي بود. مواد و روش­ها پژوهش حاضر از نوع نيمه تجربي و آزمايشگاهي بود. 20 آزمودني (با ميانگين سني 59/23±30/1) به­صورت در دسترس و به­طور تصادفي در دو گروه هنجاري مثبت و كنترل قرار گرفتند. مرحله اكتساب شامل اجراي 160 كوشش (10×16) در مدت 4 روز بود. پس آزمون عملكرد، پس از آخرين جلسه تمرين برگزار شد. افراد در گروه بازخورد هنجاري مثبت، اطلاعاتي بهتر از ميانگين عملكردي خود در هر بلوك تمريني دريافت مي­كردند. شاخص­هاي كنترل قامت و فعاليت الكتريكي عضلات به­وسيله سيستم تعادل سنج بايودكس و تكنيك الكترومايوگرافي و دستگاه مگاوين به­دست آمد. از آزمون تحليل واريانس مركب با اندازه­گيري مكرر و آزمون تحليل كوواريانس به منظور بررسي تفاوت گروه­ها در شاخص تعادلي و الكترومايوگرافي عضلات استفاده شد. يافته­ ها نتايج، برتري گروه بازخورد هنجاري مثبت (31/0±45/1M=) نسبت به گروه كنترل (24/1±97/5M=) را در شاخص­هاي تعادلي (004/0P=) و همساني عملكردي عضلات راست راني (007/0P=) و سريني مياني (04/0P=) در سطوح متغير دشواري تكليف نشان داد. نتيجه­ گيري يافته­هاي پژوهش حاضر نشان داد كه بازخورد هنجاري مثبت به عنوان يك پلاسيبو روان­شناختي مي­تواند كاركرد انگيزشي مهمي را مستقيما در سطح تغييرات فيزيولوژيكي كنترل تعادل و همساني عملكرد عضلاني داشته باشد.