الگوى توانمندسازى منابع انسانى سازمانى عقيدتى سياسى نيروى انتظامى

هدف: توانمندسازى كاركنان، بسترساز اقتدار پايدار يك سازمان در محيط آشوب ناك عصر فقدان قطعيت هاست. پرسش اصلى اين جستار اين است كه مفهوم و پديده توانمندسازى كاركنان از منظر مديران و كارشناسان مديريت منابع انسانى سازمان چيست؟ الگوى توانمندسازى كاركنان سازمان شامل چه فرايندى است؟ و درنتيجه هدف اصلى پژوهش حاضر، ارائه الگوى توانمندسازى كاركنان سازمان است. روش: روش پژوهش از نظر ماهيت، كيفى و راهبرد اصلى پژوهش، نظريه داده بنياد و ابزار گردآورى اطلاعات، مصاحبه است. جامعه مورد مطالعه پژوهش، سى نفر از خبرگان شامل مديران و كارشناسان مديريت منابع انسانى سازمان عقيدتى سياسى نيروى انتظامى هستند كه به روش نمونه گيرى هدفمند، مشاركت كنندگان انتخاب شدند. با توجه به اصل اشباع نظرى و مضمونى، مصاحبه تا نفر نوزدهم ادامه يافت و به همين تعداد بسنده شد و درنهايت روابط به دست آمده از داده هاى حاصل از مصاحبه ها، بر مبناى الگوى ترسيم شد. « استراوس و كربين » پارادايمى يافته ها: الگوى به دست آمده نشان دهنده آن است كه فرهنگ سازمانى (مقوله على) شامل: فضاى مناسب آموزش كاركنان، عدالت در سازمان و امنيت شغلى به طور مستقيم در شكل گيرى ويژگى هاى كاركنان توانمند (مقوله محورى) تأثير دارد. البته در فرايند توانمندسازى كاركنان، نظام پايش (مقوله زمينه اى) و نظام پاداش سازمانى (شرايط مداخله گر) بر نظام مديريتى سازمان (مقوله كنش/واكنش) تأثير مى گذارند. نتايج: برون داد الگو به دست آمده، توانمندى كاركنان سازمان است كه شاخص هاى آن شامل خودشكوفايى، نوآورى و خلاقيت و كاهش فشار روانى ناشى از كار است.