تجمع نيكل، كادميوم و سرب در عضله ميش ماهي (Argyrosomus hololepidotus) و ماهي سوكلا (Rachycentron canadum) در درياي عمان (خليج چابهار)

اين تحقيق به‌منظور تعيين غلظت فلزات سنگين نيكل، سرب و كادميوم در عضله ماهي ميش ماهي (Argyrosomus hololepidotus) و ماهي سوكلا (Rachycentron Canadum) درياي عمان (خليج چابهار) در فصول بهار، تابستان و پاييز 1392 انجام شد. در اين تحقيق 48 نمونه ماهي از درياي عمان (خليج چابهار) از دو منطقه ساحلي و دريايي صيد شد. جهت استخراج فلزات از بافت­هاي موردمطالعه، از روش هضم مرطوب استفاده شد و تعيين غلظت فلزات سنگين به‌وسيله دستگاه جذب اتمي صورت پذيرفت. ميانگين ميزان كادميوم، سرب و نيكل در دو گونه ماهي در منطقه ساحلي بالاتر از نواحي دريايي بود. ميانگين ميزان فلزات سنگين موردمطالعه در عضله ماهيان در فصل تابستان بالاتر از فصول بهار و پاييز به دست آمد. ميزان فلز نيكل در عضله دو گونه ماهي موردمطالعه نسبت به فلزات كادميوم و سرب در عضله بالاتر بود. مقادير فلزات كادميوم، سرب و نيكل در عضله ميش ماهي در مناطق ساحلي و دريايي در سه فصل بهار، تابستان و پاييز بالاتر از ماهي سوكلا به دست آمد. با توجه به مقادير به‌دست‌آمده از تجمع فلزات سنگين در گونه­هاي موردمطالعه در اين تحقيق و مقايسه آن با استانداردهاي جهاني غلظت فلز سنگين نيكل در عضله ميش ماهي و ماهي سوكلا كه از گونه­هاي پرمصرف منطقه چابهار مي­باشند نسبت به استانداردهاي جهاني بالاتر بود. ميزان فلز كادميوم در مقايسه با آستانه استانداردهاي جهاني پايين­تر بود. ميزان سرب در مقايسه با حد مجاز استانداردهاي جهاني سازمان غذا و كشاورزي و سازمان بهداشت جهاني بالاتر به دست آمد.