منظومه استعاره‌هاي مفهومي لمعات

منظومة فكري مسلّط بر هر اثر را مي‌توان به كمك تحليل استعاره‌هاي‌ مفهومي آن توصيف كرد. هدف از پژوهش حاضر، يافتن ساختار برآمده از استعاره‌هاي مفهومي لمعات است كه منظومة فكري مسلّط بر اين متن را نشان مي‌دهد. به اين منظور، ابتدا با بررسي دقيق زبان لمعات، استعاره‌هاي مفهومي آن را مشخص كرده و در مرحلة دوم با تحليل استعاره‌ها و يافتن پيوند آن‌ها با يكديگر، ساختار برآمده از استعاره‌هاي مفهومي متن را كه آينة جهان‌بيني آن است، توصيف نموده‌ايم. چهار استعارة ‌مفهومي خداوند عشق است، عشق پادشاه است، عشق خورشيد است و عشق آينه است، اركان اصلي جهان‌بيني لمعات را مي‌سازند. علاوه بر پيوندي كه اين چهار استعاره با يكديگر دارند، استعارة مفهومي عشق انسان است، در پيوند اين چهار استعارة مفهومي با يكديگر و ظهور سطح انديشگاني لمعات در سطح زبان، نقش مهمي را ايفا مي‌كند. در لمعات استعاره‌هاي مفهومي ديگري نيز وجود دارد كه هر كدام گوشه‌اي از جهان‌بيني اثر را تبيين و در ساختار آن، ايفاي نقش مي‌كنند؛ اما نقش پنج استعارة گفته‌ شده، محوري‌تر است.