موانع اجراي حاكميت باليني در بيمارستان‌هاي شهر تهران

Barriers of Clinical Governance Implementation in Tehran Hospitals

مقدمه: اجراي حاكميت باليني به‌عنوان يك استراتژي سازماني براي بهبود كيفيت، ايمني و اثربخشي خدمات سلامت با چالش‌هايي در بيمارستان‌هاي ايران مواجه شده است. اين پژوهش با هدف شناسايي موانع اجراي حاكميت باليني در بيمارستان‌هاي شهر تهران انجام شد. روش بررسي: اين پژوهش توصيفي- تحليلي به صورت مقطعي در سال 1393 با استفاده از يك پرسشنامه محقق ساخته در 92 بيمارستان شهر تهران كه حاكميت باليني را اجرا كردند، انجام شد. اين پرسشنامه به بررسي موانع مديريتي، فرهنگي، انساني، فرايندي و ساختاري حاكميت باليني در بيمارستان‌ها پرداخت. تحليل داده‌ها در دو سطح آمار توصيفي و استنباطي با استفاده از نرم‌افزار SPSS نسخه 20 انجام شد. يافته‌ها: ميانگين امتياز موانع اجرايي حاكميت باليني در بيمارستان‌هاي شهر تهران 3/36 از 5 امتياز بود. بيشترين موانع اجرايي مربوط به موانع انساني با ميانگين 3/69 و كمترين آن مربوط به موانع فرهنگي با ميانگين 3/02 بود. اجراي همزمان اعتباربخشي در بيمارستان‌ها، عدم وجود فرهنگ بهبود مستمر، انگيزه پايين كاركنان، بوروكراسي همراه با حاكميت باليني و كمبود وقت به ترتيب بيشترين مانع را در اجراي حاكميت باليني در بيمارستان‌ها ايجاد كردند. تعهد مديران، كاركنان و پزشكان در اجراي حاكميت باليني كم بود. تعهد و مشاركت مديران ارشد، كاركنان و پزشكان ارتباط معني‌داري با موانع اجرايي حاكميت باليني در بيمارستان‌ها داشت. بحث و نتيجه‌گيري: بيمارستان‌هاي شهر تهران با موانع زيادي در اجراي حاكميت باليني مواجه هستند. سياست‌گذاران بهداشت و درمان بايد مدل مناسب حاكميت باليني را با توجه به ساختار و فرهنگ سازماني و ميزان بلوغ سازماني كاركنان بيمارستان‌ها پيشنهاد كنند. مديران بيمارستان‌ها بايد موانع موجود را برطرف كرده و ساختار و فرهنگ سازماني مناسبي را براي تسهيل اجراي موفقيت‌آميز حاكميت باليني ايجاد كنند.

Background & Objectives: Implementation of clinical governance (CG), as a strategy for improving the quality, safety and effectiveness of health services, has encountered challenges in Iranian hospitals. This study aimed to identify barriers to clinical governance implementation in Tehran hospitals, Tehran, Iran. Methods: This descriptive cross-sectional study was carried out in 92 hospitals in Tehran that had implemented CG in 2014. Data were gathered using a researcher-made questionnaire assessing the human resource, managerial, cultural, procedural and structural barriers of CG. Data analysis was performed through SPSS software (version 20) and using descriptive and inferential statistics. Results: The mean score of CG implementation barriers in Tehran hospitals was 3.36 out of 5. Human resource (mean score: 3.69) and cultural barriers (mean score: 3.02) were the most and least barriers of CG implementation respectively. Simultaneous implementation of accreditation, lack of a continuous improvement culture, staff insufficient motivation, CG bureaucracy and lack of time had respectively the most negative effects on CG implementation. Commitment and participation of senior managers, staff and doctors were low in CG and indeed had a significant relationship with the CG managerial barriers in hospitals. Conclusion: Tehran hospitals encounter many barriers in implementing CG. Policy makers should consider the structure and culture of the hospitals and staff organizational maturity to develop an appropriate CG model. Besides, hospital managers should address the existing barriers and create an appropriate organizational structure and culture to facilitate CG successful implementation.