تروريسم هسته اي و جرائم وابسته در پرتو اسناد بين المللي

مسئله و هدف: تغيير و تحول در ماهيت و شكل جرائم در قرن حاضر ناشي از فرايند جهاني شدن بوده و جرائم نيز به فراخور تغييرات حادث شده ،داراي ابعاد فراملي و بين المللي گرديده اند .از مهم ترين اين جرائم كه اكثرا با ويژگي هايي ديگر ،مانند سازمان يافتگي و استفاده از تكنولوژي هاي نوين نيز همراه بوده و به پيچيدگي امر مبارزه و پيشگيري افزوده ، تروريسم بوده كه داراي مصاديق فراواني است. تروريسم هسته اي از خطرناك ترين انواع تروريسم است كه با توجه به وسعت آثار مخرب مادي و معنوي بخصوص در اواخر قرن بيستم با فروپاشي اتحاديه جماهير شوروي و احتمال سرقت يا مفقوديت مواد هسته اي، مورد توجه حقوقدانان و مجامع بين المللي واقع شده ، فلذا اتخاذ تدابير موثر بخصوص در مرحله پيشگيري، امري اجتناب ناپذير بوده و لازم است نهاد هاي ملي و بين المللي اقدامات پيشگيرانه خود را با تمام امكانات،مديريت كنند . اين اين نوشتار با تاكيد بر اسناد بين المللي و بخصوص كنوانسيون پيش گفته سعي در تبيين ابعاد مختلف اين نوع خاص و خطرناك از تروريسم، و جرائمي كه در ارتباط با اين پديد ممكن است حادث شود مي باشد. روش: پژوهش حاضر از نظر نوع و هدف، كاربردي و از نظر ماهيت و روش، توصيفي بوده و جمع آوري اطلاعات از طريق بررسي اسنادي و فيش برداري بوده است؛ يافته ها و نتايج: تروريسم هسته اي در مفهوم موسع داراي اشكال مختلفي مانند تجارت غيرقانوني مواد و وسيله انفجاري هسته اي، سرقت وسيله انفجاري هسته اي (سلاح هسته اي) و استعمال آن، قاچاق مواد هسته اي، ساخت و استفاده از وسايل انتشار راديولوژيك، تخريب و اختلال تاسيسات هسته اي است كه بايستي در راستاي پيشگيري و مبارزه با اقسام آنها برنامه ريزي هاي بين المللي صورت بگيرد